De Raddraaier
Slechte kroegervaringen, meters bier of stomende seks: iedere maand laat ANS een student aan het rad draaien om het onderwerp van zijn ondervraging te bepalen. Deze maand: Gijs (18), eerstejaars Geografie, Planologie en Milieu en fervent festivalganger.
Tekst: Michiel van Lokven en Marit Willemsen Foto: Alix van Lanen
Dit artikel verscheen eerder in de juni-ANS
Vanwaar de voorliefde voor festivals?
‘Het begon allemaal toen ik 16 was. Veel vrienden gingen naar Lloret de Mar of Renesse. Die zuipvakanties zijn niet echt mijn pakkie-an. Ik ben na lang twijfelen overgehaald om een dag naar Pinkpop te gaan, waar ik verliefd ben geworden op de goede sfeer. Tegenwoordig zijn vooral buitenlandse festivals mijn favoriet, daar zijn minder strikte regels. Over geluidsoverlast op de camping doen ze bijvoorbeeld niet moeilijk. Terecht, vind ik. Wie ‘s nachts wil slapen, moet niet naar een festival gaan. Het Duitse festival Melt vond ik het beste feestje. Het terrein bevond zich bij een oude afgraving aan een meer en er waren special effects met vuurkanonnen. We gingen op het strand bij zonsopgang helemaal uit ons dak op techno.’
Wat was je ergste festivalnachtmerrie? ‘Ooit ben ik naar het festival All We Want in Goch geweest, toen het voor het eerst werd georganiseerd. Dat was echt slecht geregeld. Vier dagen lang stond er voor vierduizend mensen één waterkraan en waren er maar een paar Dixies beschikbaar, die een enkele keer werden verschoond. Na er een keer een blik op te hebben geworpen, ben ik er niet meer heen gegaan. Het was echt heel erg. Mannen konden gelukkig plassen in de pisbakken, de rest heb ik opgehouden en ik ben op mijn werk in de buurt gaan douchen.’
Hoe ga jij helemaal los bij je favoriete artiest? ‘Bij mijn favoriete artiest wil ik per se vooraan staan, ik werk me dan wel door de menigte. Tijdens technofeestjes is het helemaal niet te druk of te lawaaierig vlakbij het podium zoals veel mensen denken, dan kan ik makkelijk met mijn hele groep vooraan staan. Als ik een plekje heb bemachtigd, wil ik helemaal losgaan. Ik ben niet iemand die met een biertje aan de kant gaat staan kijken. Ook zonder pillen kan ik makkelijk tot 7 uur ‘s ochtends doorfeesten als de muziek goed is. Behalve wiet gebruik ik namelijk geen drugs, eigenlijk ben ik heel braaf. Vanaf mijn vijftiende ga ik naar Doornroosje en daar heb ik mezelf aangewend zonder harddrugs tot in de vroege uurtjes op te blijven. Ik zou het trouwens nooit uitsluiten, misschien wil ik in de toekomst wel eens iets anders dan wiet proberen.’
Bekijk hier de overige artikelen uit de juni-ANS.
‘Mijn opleiding heeft juist geleid tot de oprichting van Allop. De redactie bestaat vooral uit studiegenootjes. Eigenlijk vormen we een platform om jonge, creatieve talenten, zoals wijzelf, te belichten. Het blad is een forum voor verschillende kunstuitingen, van theater tot poëzie. Daarbij plaatsen we huidige trends in een breder perspectief. We schrijven niet alleen welke bands je dit weekend in Doornroosje moet zien, maar ook waarom deze bands nu opkomen.
‘Op dit moment bestaat het project op Facebook en is de site net gelanceerd. We hopen zeer snel ook met een gedrukte uitgave te komen. Hiervoor zamelen we komende tijd geld in via een crowdfunding-website.’
‘Het liefste speel ik bierpong, hier ben ik altijd wel voor te porren. Op een gratis bierborrel werd ik bijvoorbeeld eens door een vriend uitgedaagd voor een potje. De verliezer moest de ander een gangsterwandelstok, een zogeheten pimp-stok, cadeau doen. Iedereen weet dat drankspellen beter gaan als je van tevoren al wat hebt gedronken. Na drie rondes kingsen durfde ik de uitdaging dus aan, maar al snel bleek dat ik het indrinken iets te serieus had genomen. Flink aangeschoten startte het duel, dat door hevig alcoholgebruik van beide kanten meer dan twee uur duurde. Ik heb redelijk hard verloren die avond en de terugweg naar huis kan ik me niet meer herinneren.’
Het biertje Geniet u ook als student op leeftijd van het Nijmeegse nachtleven?
‘Daar doe ik echt niet aan mee. In de eerste plaats omdat mijn vrouw me vanuit Millingen op zou moeten halen. In een café zitten en niets drinken is namelijk tegen mijn principes. Bovendien zou ik na een avond flink doorzakken een week op bed moeten liggen om bij te komen. Het herstelvermogen is niet meer wat het geweest is. Vroeger heb ik wel menig feestje meegemaakt. In mijn diensttijd heb ik na een feest eens een heel gebouw moeten schoonmaken, mijn kots zat overal. Dat is nu wel anders. Tijdens de tachtigste verjaardag van mijn buurman in een café ging ik om 1 uur naar huis, terwijl hij nog vrolijk doorging.’
Het hartje Wanneer was de laatste keer dat er vlinders in je buik rondvlogen?
‘Een tijd geleden belandde een vreemd pakketje in mijn brievenbus. Hierin zat een sjaaltje met een vleugje meisjesparfum en een brief waarin stond “Jeg elsker deg”: ik hou van je. Deze liefdesbetuiging kwam van een Noors meisje dat ik heb ontmoet op Solar Festival. We werden samen wakker op het dak van een kantine en blijkbaar was zij helemaal onder de indruk van onze prille liefde.
‘De tickets naar Noorwegen zijn al geboekt, dus deze winter kunnen we elkaar warm houden. Tot die tijd zal ze het moeten doen met het t-shirt dat ik tijdens Solar droeg en naar haar heb opgestuurd. Deze zit vol met mijn bloed, zweet en tranen. En natuurlijk een klein vleugje Replay.’
